نقد

رنگ ننگ نیست، نژادپرستی ننگ است

بعضی از نهادها اگر دچار بیماری شوند برای جامعه بیشتر خطرناک و مرگبار خواهند بود. همانطور که یک خلبان مست بسیار بیش از یک راننده تاکسی مست خطرآفرین است، بیمار بودن یک نظام آموزش و پرورش و نهاد رسانه ملی بسیار خطرناک تر از بیمار بودن مدیریت بیمارستانی در یک جامعه است. بعضی از خطرات مرئی و پررنگ و پر سر و صدا هستند و همه ما به آنها حساس هستیم. مثل کمبود پرستار در بخش اورژانس یک بیمارستان. اما بعضی خطرات نامرئی و مرموز و خاموش پدید می آیند ما را بر می گیرند نابودمان می کنند و ما هنوز در حال چرت زدن هستیم مثل دادن اطلاعات غلط در کتابهای درسی یا اشاعه فرهنگ بیمار در رسانه ملی!

در تاکسی می نشینیم رادیو روشن است و برنامه طنز صبح جمعه رادیو آوازی هجو آمیز را خطاب به رئیس جمهور آمریکا پخش می کند. ترجیع بند این آواز این است:
"ای کلاغ دم سیاه آی کلاغ رو سیاه!"
شگفت زده می شوم از تفکر "نژاد پرستانه" برنامه سازان رسانه ای که میلیون ها مخاطب دارد و از این که طنز هزل و هجو به هم آمیخته می شوند. به طور قطع نه رئیس جمهور آمریکا برنامه طنز صبح جمعه رادیوی ایران را گوش می کند و نه چنین آواز هجوآمیزی تأثیری بر منافع او و کشورش دارد. مخاطب واقعی این برنامه ها فرهنگ و زبان و ادبیات خود ماست. این زهرها در آب آشامیدنی خود ما پخش می شود و فردا فرزندان خود ما با این زبان با یکدیگر سخن خواهند گفت. من به شدت نگران بیماری های فرهنگی هستم بیماری هایی که همین جا تولید و پخش می شوند!

دکترمحمدرضاسرگلزایی

‏"این مقاله در زمان ریاست جمهوری باراک اوباما نوشته شده است"

جعبه S5