پیشنهاد کتاب

نام کتاب : انقلاب در قرن بیست و یکم
نویسنده : کریس هارمن
مترجم : مزدک دانشور
ناشر : نشر ثالث
 
 
 کارل مارکس ، در خط اول مانیفست کمونیست می نویسد ، تاریخ تمام جوامع تا کنون ، تاریخ مبارزه طبقاتی است . طبقه کارگر ، اکثریت جامعه را می سازد و از این توانایی برخوردار است که نظام های مخرب و آسیب زا را دگرگون و متزلزل سازد .
 بسیاری از نظریه پردازان و جامعه شناسان معاصر ، زمانه کنونی را عصر سلطه بر جهان ، چیرگی بر طبیعت و تسخیر انسان می نامند . دوره ای که ساختار ها و حتی طبقات اجتماعی رو به دگرگونی و تغییر است و جهان به دست معدود نخبگان جنگ طلبی که تعیین گر سرنوشت و تقدیر انسان ها هستند اداره می شود . ابر ثروتمندانی که توانمندی اقتصادی شان به آن ها قدرت سیاسی عظیمی بخشیده است ، افرادی که  تصمیم می گیرند چه چیزی تولید شود ، کجا این کار صورت گیرد  ، چه کسی سرکار خواهد آمد و چه کسی محکوم به دست و  پا زدن در فقر خواهد بود  .
 از این رو انسان امروز همواره با این پرسش ها و تردید ها  مواجه می شود ،  با توجه به قدرت جنون آمیز  میلیاردهای جنگ افروز و شادکام از انباشت سلاح و سرمایه  ،آیا می توان به تغییر و دگرگونی در قرن بیست و یکم امید داشت ؟
کریس هارمن در کتاب " انقلاب در قرن بیست و یکم " با تبیین گام به گام  مسائل حاکم بر انقلاب ها ،  موانع  دست یابی به دگرگونی و راه های برون رفت  را  تبیین کرده و با استناد به نمونه های عینی ایستادگی های برخاسته از توده ها ، امید به زندگی بهتر در جهان آشفته کنونی را برای خوانندگان خود ترسیم می کند . 
" انقلاب در قرن  بیست و یکم " بر تکرار و وقوع انقلاب های مردمی در عصر حاضر تاکید می کند و حاصل سه دهه مطالعه و تحقیق بدون وقفه نویسنده در باب تحولات انقلاب ها در جوامع مختلف است .
این روزنامه نگار و فعال سیاسی بریتانیایی از ضرورت انقلاب آغاز می کند و در ادامه به مباحثی همچون انقلاب ها را چه کسانی راه اندازی می کنند ، نقش مجلس و پارلمان در شکل گیری انقلاب ها ، اعمال قدرت دموکراتیک طبقه کارگر ، طبقه کارگر و تغییر ساختار آن در قرن 21 ، گذر از وضعیت تسلیم  و عبور از سلطه جویی بورژوایی طبقه حاکم ، نقش توده ها در دگرگونی و  تحلیل روان شناختی انسان در به سرانجام رسیدن انقلاب ها ،می پردازد. و در پایان نیز با کوفتن بر دروازه تاریخ  ،این نوید  را به مخاطبانش می دهد که در عصر امروز هم می توان به تغییر امید داشت تا همانگونه که مارکس می گوید  "موش کور تاریخ " زیر زمین را بکاود و ناگاه سر از سطح حوادث بر آورد و با ظهورش ستون های به ظاهر استوار را متزلزل کند . درست مثل اتفاقی که در دهه 1990 در بولیوی رخ داد و نشان داد که چگونه در نقطه ای که امیدی به مقاومت و تغییر نبود  ، مبارزه جمعی موفقیت آمیز  الهام بخش دیگران شد و به تولد دوباره ی فضیلت های فراموش شده همبستگی و سرکشی منجر گردید .  
آنچه کتاب کریس هارمن را از بسیاری از آثار هم تراز خود متمایز می کند ، استفاده از گفتمانی غیر تخصصی  به زبان توده مردم و به کار گرفتن  نمونه های عینی و ملموس  تاریخی است  . همچنین در عصری که هر روز از اصحاب رسانه و متخصصان حوزه های گوناگون این پیام دریافت می شود که امکان یک انقلاب سازنده وجود ندارد ، هارمن ، افراد  را متوجه  نشانه های نیاز به دگرگونی و ایستادگی در روزمرگی های زندگی و اهمیت توجه به آن  می کند . او می نویسد ، صدای انقلاب را می شود از میان مردمی شنید که هر روز با چهره های عبوس  به سمت ایستگاه اتوبوس در حال حرکت هستند ، یا در ترافیک گیر کرده اند و با بدیهی فرض کردن الگوهای زندگی تحمیل شده در اسارت برده داری نوین ،  برای مقادیر ناچیز  جان می کنند .
نیاز به دگرگونی  را  می توانیم در معادن زغال سنگ متروک ، کوه های زباله  ، مانداب های راکد ، زمین های چاک چاک ، خاک های پر از مواد سمّی که محصول  بربریّت جنگ افروزهای مدرن و سیاست های انباشت ثروت است ، پیدا کنیم و آن را جدی بگیریم .
نویسنده کتاب  از دیدگاهی خوش بینانه نسبت به تغییر در قرن 21 برخوردار بوده  و  زمانه  حاضر را عصر محقق شدن نیاز انسان به برابری طلبی فطری و جمع گرایی می داند .  کریس هارمن به  برپایی جهانی  فارغ از نظام های سلسه مراتبی و دور از تبعیض نژادی و جنسیتی و فقر و جنگ و سرکوب امید دارد و معتقد است با همبستگی و مقاومت می توان در نظام های شکل گرفته بر اساس نیازهای همه انسان ها زندگی کرد و به زیستن در جامعه ای که بر پایه نیازمندی های و باورهای عده محدودی شکل گرفته است " نه " گفت .
مریم بهریان- دانشجوی دکترای روان شناسی

جعبه S5